Κυριακή 5 Απριλίου 2015

Η Ιστορία της Αυτοκρατορίας

Η καταγωγή της αυτοκρατορίας προέρχεται από τον 1ο Βασιλέα της Icardia, ο οποίος ένωσε τις οικογένειες της χώρας και υπό την εξουσία του κατέκτησαν τους άπιστους νομάδες της Madane και ίδρυσαν την πόλη του Lantros. Την επιθετική στάση αυτή κράτησαν και οι απόγονοί του όπου ύστερα από πολλές προσπάθειες και με παραδειγματική για την εποχή της στρατηγική κατέκτησαν το Σμαράγδι της Ανατολής την Hyvere.



Με αυτήν τους την κατάκτηση ο Ικάρδιος Βασιλέας Οσντέυν επονομάστηκε Αυτοκράτορας της Ανατολής και η αυτοκρατορία πήρε το όνομα του. Αυτή του την κίνηση ήρθαν να προκαλέσουν οι Σατραπείες της Iargos και του Volaen, που γρήγορα νικήθηκαν και ύστερα κατακτήθηκαν.

Ισχυρότερη από ποτέ, η Αυτοκρατορία εδραίωσε την θέση της και απέστειλε προξένους στα πέρατα της γης εξυμνώντας το όνομά της. Έτσι έμαθαν για αυτή οι λαοί πέρα από τις τούνδρες του Βορρά και στην Πέρα Δύση. Σε συμφωνία των λαών αυτών τέθηκε ως πρώτος στόχος η ενδυνάμωση της άμυνάς τους ενάντια στην πολεμόχαρη Αυτοκρατορία. Αλλά, σε γρήγορη αντεπίθεση της Αυτοκρατορίας έχασαν την πρωτεύουσα τους Pryrene, την κυρά της Λίμνης. Τότε, σε έκπληξή της Αυτοκρατορίας από τον Βορρά κατέβηκαν οι Ορδές των Βαρβάρων. Ήταν οι ισχυρότεροι εχθροί που αντιμετώπισε η Αυτοκρατορία αλλά δεν ήταν οι μόνοι που πλήγηκαν από αυτήν την κατάβαση των αγρίων.

Ύστερα από πολύχρονες συζητήσεις η Δύση και η Ανατολή συμμάχησαν εναντίων των Βαρβάρων και νίκησαν υπό την Διοίκηση του Αυτοκράτορα. Αδύναμοι πια οι Αρχηγοί των Βαρβάρων υπέγραψαν συνθήκη υποτέλειας στην Αυτοκρατορία. 

Αυτή η επίδειξη δύναμης, κουλτούρας, πολιτισμού και πλούτου από την Αυτοκρατορία κέρδισε πολλούς από τους δυτικούς αρχηγούς και διπλωμάτες. Σιγά-σιγά η αυτοκρατορία είτε κατέκτησε είτε απορρόφησε τις χώρες αυτές και για 700 ολόκληρα χρόνια άκμασε.

Η ναυσιπλοΐα, το εμπόριο, οι τέχνες και οι επιστήμες άνθησαν. Τα όρια της αυτοκρατορίας φαίνονταν μικρά στα μάτια των αυτοκρατόρων πια και έστειλαν εξερευνητές και θαλασσοπόρους προς κάθε κατεύθυνση του χάρτη. Άλλοι χάθηκαν, άλλοι γύρισαν με σπάνια προϊόντα από τον νότο ή θησαυρούς από τα νησιά της Ανατολής. Κάποιοι, οι πιο τολμηροί προσπάθησαν να εξερευνήσουν την Γη της Άμμου και τους ατέλειωτους αμμόλοφούς της. Ένας, ανακάλυψε τον Μαύρο Τύμβο του Τσακαλιού, εκεί είχε κλείσει η Λαίδη και ο Δράκοντας το πνεύμα του Τσακαλιού. Κατά λάθος ο Εξερευνητής το ελευθέρωσε και από μέσα βγήκε η οργή του...

Ορδές από Jackal men (Anubis Warriors style, βλέπε Μούμια 2) κατέκλυσαν την έρημο και επιτέθηκαν στην Αυτοκρατορία. Ο Πόλεμος του Τσακαλιού ήταν η σκοτεινότερη εποχή που πέρασε ποτέ για τους ανθρώπους. Εν τέλει, επίλεκτοι ήρωες κατάφεραν να κλείσουν την ψυχή του τσακαλιού στο «Μάτι του Όφη», ένα πετράδι μεγάλης μαγικής δύναμης που κλέψανε από τον ίδιο τον Τύμβο του Τσακαλιού, και το πέταξαν στο πιο βαθύ σημείο της θάλασσας να μην το ξαναβρεί κάνεις…

Ο πόλεμος αυτός αποδυνάμωσε τρομερά την αυτοκρατορία. Τότε, άρχισε η Παρακμή. Ληστές και λωποδύτες εμφανίστηκαν και έκαναν επιδρομές στις απροστάτευτες περιοχές. Λοιμοί, κρίσεις και επαναστάσεις αντιμετωπίστηκαν απομυζώντας κάθε φορά όλο και περισσότερη ουσία από την αυτοκρατορία και την σύνθεση της. Σιγά-σιγά οι τοπικοί άρχοντες άρχισαν να έχουν όλο και περισσότερη εξουσία μίας και οι υπηρέτες του αυτοκράτορα συνήθως δεν έφταναν στις πιο απομακρυσμένες περιοχές και ο έλεγχος του μειώνονταν χρόνο με τον χρόνο.

Πριν από 50 χρόνια, ο τελευταίος Αυτοκράτορας πέθανε υπό άγνωστες συνθήκες και όντας χωρίς κληρονόμο, η εξουσία του κατέρρευσε. Η ασθένεια του Μαύρου Στίγματος έπληξε την πρωτεύουσα και αποδεκάτισε κλήρο και ευγενείς. Τότε, ο κάθε τοπικός Άρχοντας κράτησε την γη για τον εαυτό του, έτσι δημιουργήθηκαν βασίλεια, βαρονάτα και φέουδα που μάχονται για σταθερότητα και αυτοκυριαρχία.

Η ειρήνη και η ηρεμία είναι παρελθόν. Ο πόλεμος και ο τρόμος είναι η νέα Τάξη των Πραγμάτων…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου